Waterbouwdag Community podcast

Hosted by Waterbouw Community

Technology Business News

Website RSS feed

Episodes

Latest episode

Oct 2025

Language

About the show

Welkom bij de Waterbouw Community Podcast, gepresenteerd door Gerrit Heijkoop. In deze podcast hoor je van experts, onderzoekers en praktijkmensen over de nieuwste ontwikkelingen, innovaties en uitdagingen op het gebied van de waterbouw. Je krijgt ook een kijkje achter de schermen bij interessante projecten en organisaties die zich inzetten voor een veilige, duurzame en leefbare wateromgeving. En natuurlijk komen de vaste rubrieken: "Waar ga jij van Watertanden?" en "Hoogwater!" iedere aflevering aan bod. Als eerste op de hoogte van een nieuwe podcast? Volg dan de Waterbouwdag community op LinkedIn!

Listen to episodes

36 recent

November 5, 202629 min

Coastal protection in Singapore: from Afsluitdijk blocks to eco-urban solutions

Singapore is low-lying, densely populated and short of space. So when the city-state protects itself against rising seas, a seawall can never be just a seawall. What does flood protection look like when there is no room for single-purpose infrastructure? Professor Adrian Law, Executive Director of the Coastal Protection and Flood Resilience Institute (CFI) Singapore and professor at the Department of Civil and Environmental Engineering, National University of Singapore, explains how Singapore organised its response: a S$125 million research programme, launched in 2023, that connects university research, applied research with industry and living labs in the field. He also explains why he prefers to speak of eco-urban solutions, and how the planned Long Island would combine coastal defence with a new freshwater reservoir. Zi Qian Yang, Managing Director of Delta Marine Consultants Singapore, follows a Dutch concrete armour unit from the Afsluitdijk to Singapore. After winning PUB’s Global Innovation Challenge in 2021, DMC adapted the XblocPlus to Singapore’s much milder wave climate. And because the blocks are placed in a regular pattern, drones and machine learning can spot when a single block has shifted. What does that mean for the age-old practice of inspecting seawalls by hand? Adrian also shows how drone imagery helps sharpen satellite images of sediment transport. And Zi Qian shares the key lesson from years of research: academia, industry and policymakers need to tackle the problem together. Recorded at Waterbouwdag 2026, themed Hydraulic Engineering in a Global Perspective.

November 5, 202627 min

Pragmatisme boven perfectie: wat Bangladesh de Nederlandse waterbouw leert

Nederland is goed beschermd tegen water. Daardoor is er tijd om te plannen, te verfijnen en te experimenteren. Maar wat als er elk jaar cyclonen kunnen toeslaan? Wie dan eerst vijf jaar alternatieven gaat bestuderen, is drie cyclonen verder. Mathijs van Ledden, senior disaster risk management consultant bij de World Bank Group, werkt aan de kustpolders van Bangladesh. Die zeepolders zijn ooit ontworpen om het getij tegen te houden, niet om cyclonen te weerstaan. Na de cyclonen Sidr en Aila worden tien polders naar een hoger beschermingsniveau gebracht, in een kustzone waar volgens Mathijs inmiddels zo’n 40 miljoen mensen wonen. Bangladesh koos na de verwoestende cycloon van 1970 eerst een ander pad dan Nederland na 1953: waarschuwingssystemen en duizenden cyclone shelters. Het aantal slachtoffers daalde enorm. Waarom is dat nu niet meer genoeg? En is dit eigenlijk ontwikkelingshulp? Mathijs vertelt ook over de Chinese aannemers die de aanbesteding wonnen, en wat dat betekent voor Nederland BV. Als voorzitter van de jury van de Waterbouwprijs ziet hij bovendien een generatie vol enthousiasme voor nature-based solutions. Maar vergeet volgens hem de harde constructies niet. Opgenomen op de Waterbouwdag 2026, met als thema Wereldwijs.

November 5, 202626 min

Cultuurverschil als kracht: afzinktunnels bouwen van Korea tot Irak

Je reist een dag naar Zuid-Korea om een van de lastigste tunnelprojecten ter wereld te helpen oplossen. En dan praat je de eerste drie uur over je familie, je geboorteplaats en wat je belangrijk vindt in het leven. Geen woord over techniek. Wat doe je dan als Nederlander, die het liefst meteen ter zake komt? Martijn Smitt, executive director bij Ballast Nedam en naar eigen zeggen verslaafd aan afzinktunnels, maakte het mee bij de vaste verbinding tussen Busan en Geoje. Die bestaat onder meer uit een 3,6 kilometer lange afgezonken tunnel, met elementen van 45.000 ton op waterdieptes tot 65 meter. De Koreanen noemden het mission impossible. Hoe kwam de oplossing uiteindelijk uit een avond karaoke en een scène uit Star Wars? Diezelfde Koreaanse partners belden hem jaren later opnieuw, voor de Khor al Zubair-tunnel in Basra, Irak: de droom van de Iraakse opdrachtgever om de eerste afzinktunnel in het Midden-Oosten te bouwen. Bij temperaturen boven de 50 graden, met kogelwerende vesten en gepantserde auto’s, en met een team waarin Iraakse medewerkers ter plekke een vak leerden. Martijn vertelt waarom cultuurverschil een team juist sterker maakt, waar onze Nederlandse directheid helpt, en waarom je in het buitenland nooit moet denken dat jij de oplossing komt brengen. Want de andere kant van de tafel is ook niet gek. Opgenomen op de Waterbouwdag 2026, met als thema Wereldwijs.

November 5, 202622 min

Winnaars Waterbouwprijs 2026: hoe weet je of wat je niet ziet, nog veilig is?

Hoe weet je of een historische kademuur onder water nog sterk genoeg is? En hoe zeker ben je dat de Maeslantkering sluit als het stormt, als er faalmechanismen zijn waar niemand aan heeft gedacht? Rond die vraag draait het werk van de winnaars van de Waterbouwprijs 2026. Erik ter Maten en Robin Jager van Hogeschool Windesheim wonnen de prijs in de categorie hbo. In opdracht van Boskalis onderzochten ze hoe je kunt aantonen wat Buoycrete, een lichtgewicht onderwaterbeton, doet voor historische Amsterdamse kademuren. Hun eerlijke conclusie: het vervormingsgedrag is goed te meten, maar monitoring alleen bewijst geen langere levensduur. En waarom is een bekend gewicht daarbij belangrijker dan een zwaar gewicht? Wouter Waasdorp van de TU Delft won in de categorie wo. Bij TNO onderzocht hij welke gebeurtenissen nog ontbreken in de faalkansanalyse van de Maeslantkering, zoals een dokdeur die naast de pen schuift. Hij liet ervaren experts in geanonimiseerde rondes inschatten wat we nog niet weten. De lat ligt hoog: de wettelijke norm is hooguit 1 op 100 kans dat de kering niet sluit als het moet. Tot slot de vraag hoe je jonge mensen voor de waterbouw wint. Robin en Wouter hebben er uitgesproken ideeën over, van het hardnekkige beeld van een dijkje bouwen met je voeten in de klei tot de vraag hoe je eigenlijk waterbouwkundige wordt. Deze podcast is opgenomen meteen na de prijsuitreiking op de Waterbouwdag 29/10/2026.

November 5, 202623 min

Kustvisie: hoe Vlaanderen zijn kust klaarmaakt voor 3 meter zeespiegelstijging

Stel dat de zee tegen het einde van de eeuw niet 30 centimeter stijgt, maar 3 meter. Hoe bescherm je dan een kust vol badplaatsen, dijken en havens? Vlaanderen heeft daar als een van de eersten een strategie voor die tot ver na 2100 vooruitkijkt: Kustvisie. Edward van Keer, beleidsmedewerker Integraal Waterbeleid bij het Departement Mobiliteit en Openbare Werken van de Vlaamse overheid, vertelt hoe die visie tot stand kwam. Dat ging niet vanzelf. Een plan voor eilanden voor de kust riep zoveel verzet op dat het een verkiezingsthema werd in kustgemeenten. Pas toen de Vlaamse overheid een stap terugzette en met alle betrokkenen in co-creatie ging, kwam er beweging. Het resultaat is opvallend. Alle onderzochte scenario’s bleken de kust te kunnen beschermen tot en met 3 meter zeespiegelstijging. De keuze viel daarom op het scenario met de meeste meerwaarde voor natuur, toerisme en ruimte: de stranden op termijn gemiddeld 100 meter zeewaarts verleggen, met hogere én bredere duinen en dijken. Waarom haalden de eilanden het niet? En is er wel genoeg zand? Ook de fasering komt aan bod. Niets gebeurt in één keer: het tempo volgt de werkelijke zeespiegelstijging, met elke tien jaar een nieuw actieplan. En voor de kusthavens ligt een bijzonder idee op tafel: een sluis die openstaat en alleen sluit wanneer het water te hoog komt. Een gesprek over plannen voor honderd jaar, opgenomen op de Waterbouwdag 2026, met als thema Wereldwijs.

November 5, 202628 min

AI in de waterbouw: van zoutvoorspelling tot dijkinspectie

Hoe ziet je watersysteem er over zes uur uit? Waar zit die ene scheur in de grasbekleding, of dat ene warme plekje in de sloot achter de dijk? Kunstmatige intelligentie helpt de waterbouwer steeds vaker om dat sneller en systematischer te zien. Maar wat kan AI in de waterbouw nu echt? Mario van den Berg, adviseur waterveiligheid en crisisbeheersing bij HKV, laat aan de hand van concrete toepassingen zien waar AI het werk verandert. Bij de Haringvlietsluizen voorspelt een neuraal netwerk het chloridegehalte zes uur vooruit met een gemiddelde fout van ongeveer 620 milligram per liter. Het bestaande hydrodynamische model zit op circa 2360. Hoe kan een snel AI-model voor één specifiek doel zoveel beter voorspellen dan een complex rekenmodel? Ook bij dijkinspecties liggen kansen. Met dronebeelden en beeldherkenning spoort HKV scheuren in de grasbekleding op, steeds op dezelfde manier. En door dronebeelden te combineren met infrarood worden warme plekken in binnensloten zichtbaar: mogelijke wellen, waar water onder de dijk door komt. De inspecteur beoordeelt daarna wat er echt aan de hand is. Er klinkt ook kritiek. Moet je als ingenieur niet alles een keer met de hand hebben doorgerekend? Mario begrijpt dat. AI maakt veel abstracter, en de kennis die senioren in decennia hebben opgebouwd, moeten jonge waterbouwers zich blijven eigen maken. Tot slot vertelt Mario over zijn droomproject: met AI het grijze gebied tussen een falende dijk en een volledige overstroming beter begrijpen. En waarom hij zijn code wel door AI laat schrijven, maar zijn mails niet.

November 5, 202626 min

From dredged mud to salt marsh: lessons from the Copperas Bay trial

Recorded at Waterbouwdag 2026, themed Hydraulic Engineering in a Global Perspective, this is the first international episode of the Waterbouw Community Podcast. A port dredges mud from its shipping channels and takes it far out to sea. Right next door, a salt marsh is slowly washing away for lack of sediment. So why not bring the two together? The idea is simple. Putting it into practice turned out to be a different story. Renske Free, environmental engineer at Boskalis, and Jim Warner, harbour engineer at Harwich Haven Authority, put it to the test at Copperas Bay, next to Harwich International Port. In March 2026, more than 24,000 cubic metres of maintenance-dredged mud were pumped onto the mudflat: partly inside brushwood fences and coir rolls, partly flowing freely. A healthy salt marsh, Jim explains, is a natural wave break in front of the flood defences. Renske adds that it feeds migratory birds, stores carbon and, with enough sediment, can grow with sea level rise. At Copperas Bay the marsh is caught in a coastal squeeze: eroding on the seaward side, with a railway line and an oil refinery right behind it. The biggest hurdle was not the engineering, but the permission. Getting consent for the trial took 18 months, and some licence conditions contradicted each other. Jim’s argument: with rising seas and eroding marshes, doing nothing is also a choice. As long as you monitor a trial and learn from it, the next one will be better. Once the pumps were running, the team learned by doing, adjusting pipeline length, mud density, flow velocity and outlet on site. Which of those lessons can other ports reuse, and which depend on the local mud? And did the fences make the difference? Renske and Jim also share what the Dutch and the British learned from each other, and why British rules on biodiversity net gain might put the UK a step ahead of the Netherlands.

October 31, 202521 min

Van onzichtbaar naar onmisbaar: bouwen aan weerbaarheid onder water met SeaSEC

In deze aflevering gaat Gerrit Heijkoop in gesprek met Carine van Bentum, directeur van het Seabed Security Experimentation Centre (SeaSEC) van Defensie. Vanuit haar rol bij het Commando Materieel en IT vertelt ze over een wereld die we zelden zien: de zeebodem — waar duizenden kilometers aan vitale kabels en leidingen liggen die onze energie, data en communicatie mogelijk maken. SeaSEC is een internationale proeftuin op de Noordzee, opgezet door zes Noordzeelanden, waar innovatieve technologieën worden getest om deze onzichtbare infrastructuur beter te monitoren en beschermen. Van onderwaterdrones tot slimme boeien: civiele en militaire kennis komen hier samen om één doel te dienen — weerbaarheid onder water. Carine laat zien dat bescherming begint met zichtbaarheid. Onder de golven is het donker, onvoorspelbaar en vol risico’s, maar juist daar liggen de zenuwbanen van onze samenleving. Daarom zoekt SeaSEC actief samenwerking met de waterbouwsector: bedrijven die met hun kennis, sensoren en data kunnen helpen om dat onzichtbare netwerk te bewaken. Haar oproep aan de waterbouwsector: "Denk verder dan bouwen alleen — bouw ook aan weerbaarheid. Want hoe beter we weten wat er op de bodem gebeurt, hoe veiliger we boven water blijven."

October 31, 202525 min

Nature-based bouwen aan een weerbare en veerkrachtige delta

In deze aflevering spreekt Gerrit Heijkoop met Ralph Schielen en Saskia van Gool, beiden werkzaam bij Rijkswaterstaat. Vanuit hun werk aan kust en rivier vertellen ze hoe natuurgebaseerde oplossingen – van zandmotoren tot nevengeulen – niet alleen bescherming bieden tegen het water, maar ook bijdragen aan biodiversiteit, schoonheid en leefbaarheid. Toch is de stap van pilot naar praktijk nog groot. Want zolang beleid, budgetten en verantwoordelijkheden in hokjes zijn verdeeld, blijft bouwen met de natuur vaak iets bijzonders in plaats van vanzelfsprekend. Ralph en Saskia pleiten daarom voor een nieuw normaal, waarin samenwerking, kennisdeling en langetermijnvisie de basis vormen. Hun boodschap is helder: de natuur is geen tegenstander, maar een bondgenoot. Als we haar de ruimte geven, helpt ze ons – en bouwen we samen aan een weerbare en veerkrachtige delta.

October 31, 202518 min

Samen versnellen voor een weerbaar Nederland met de vereniging van Waterbouwers

In deze aflevering van de Waterbouw Community Podcast spreekt Gerrit Heijkoop met Jaap van Thiel de Vries, voorzitter van de Vereniging van Waterbouwers en in het dagelijks leven werkzaam bij Boskalis. Als kersverse voorzitter deelt hij zijn visie op het thema “Op naar een weerbare waterbouw” — en roept hij de sector op om vooral aan de slag te gaan. Volgens Van Thiel de Vries is de urgentie groot: de wereld verandert snel, klimaatrisico’s nemen toe en de Nederlandse waterbouw moet sneller kunnen handelen. Toch duurt het nu gemiddeld zeven tot acht jaar voordat de schop de grond in kan. De grootste versneller? Vertrouwen en samenwerking tussen overheid, aannemers en adviseurs. Niet denken in deelbelangen, maar samen werken aan het gezamenlijke doel: projecten realiseren die Nederland veilig en leefbaar houden. Hij pleit voor meer centrale regie om kennis en lessen uit projecten beter te delen, en voor tweefasencontracten die ruimte bieden om onzekerheden aan de voorkant op te lossen. De waterbouwers staan klaar, zegt hij, maar hebben de politiek nodig om prioriteit en budget te geven aan waterveiligheid. Tot slot is zijn boodschap helder: stop met wachten, stap over schotten heen en blijf elke dag kleine stappen zetten. Alleen door samen te werken — als partners, niet als tegenpolen — kunnen we echt bouwen aan een weerbare waterbouw!